Bazen İnsanları Duymamak En İyisidir!

Ders verici bir kaplumbağa hikayesi

Tarihin bir yerinde, canlı varlıklara kazanma hırsı aşılandığı bir vakitte, kaplumbağalar arasında bir yarış tertiplenmiş.

Hedef, çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış.

Vakti gelince bir sürü kaplumbağa arkadaşlarını seyretmek için yarış yapılacak bölgeye toplanmışlar.

Ve yarış başlamış.

Seyircilerden hiçbiri arkadaşlarının kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş.

Kimileri bu inançlarını yüksek sesle dile getirmekten kaçınmıyormuş.

Öyle ki, yarışmacıların bazıları, “Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar!” seslerini dahi işitebiliyorlarmış.

Yarışmaya katılan kaplumbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar.

İçlerinden sadece bir tanesi inatla ve yılmaz bir gayretle kuleye tırmanmaya çalışıyormuş.

Seyircilerin sesleri yükselmeye başlamış; giderek bağıranların sesleri yarış alanında yankılanır olmuş…

Ama yarışta yapayalnız kalan son kaplumbağa son bir gayretle mücadele ederek, kulenin tepesine çıkmayı başarmış.

Diğer yarışmacılar ve seyirciler, hayret içinde bu işi nasıl başardığını öğrenmek istemişler.

Bir kaplumbağa ona yaklaşmış ve sormuş, bu işi nasıl başardın diye.

O anda farkına varmışlar ki, kuleye çıkan kaplumbağa sağırmış!

Sağır kaplumbağanın çıkılmaz sanılan doruğa tırmanmayı başarması ile, kaplumbağalar dere tepe demeden yeryüzüne

yayılmanın; kararlılıkla yol almanın ne demek olduğunu öğrenmiş ve bunları gerçekleştirmeye cesaret bulmuşlar.

OLUMSUZ DÜŞÜNEN İNSANLARI DUYMAYIN…

ONLAR KALBİNİZDEKİ ÜMİTLERİ ÇALABİLİRLER.




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir